یادداشت انتقادی گیلاس نیوز به قلم رضا طالبان
پل الغدیر در مسیر کمربندی و محور ارتباطی یزد ـ تهران و بندرعباس، حدود سه دهه پیش با هدف ساماندهی تردد خودروها احداث شد؛ اما امروز شرایط تغییر کرده و ایجاد مسیرهای جدید ارتباطی، ضرورت بازنگری در نحوه دسترسی و تردد در این محدوده را بیش از گذشته نمایان کرده است.
در حال حاضر، خودروهایی که از سمت طبس قصد ورود به این محور را دارند، برای دسترسی مناسب به مسیر اصلی، ناچار به طی مسافتی اضافه و انجام دوربرگردان هستند؛ مسافتی که در مجموع میتواند حدود ۸ کیلومتر مسیر اضافی را به رانندگان تحمیل کند.
برای حل این مشکل، اداره راه و شهرسازی طرح اصلاح و تعریض پل و ایجاد رمپ برگشت را مطرح کرده است؛ راهکاری که به گفته متولیان میتواند بخشی از مشکل موجود را برطرف و مسیر تردد مردم را کوتاهتر کند.
اما در مقابل، برخی مسئولان و مقامات محلی معتقدند پل فعلی باید جمعآوری و بهجای آن یک زیرگذر جدید احداث شود؛ طرحی که طبیعتاً نیازمند اعتبار، زمان و تصمیمگیری جدیتر است.
اینجاست که یک سؤال اساسی مطرح میشود:
مردم تا چه زمانی باید هزینه اختلافنظرها و بلاتکلیفی مسئولان را پرداخت کنند؟
اگر طرح اصلاح و تعریض پل از نظر کارشناسی قابل اجراست، چرا روند اجرای آن متوقف مانده است؟
و اگر احداث زیرگذر، راهکار اصولیتر و آیندهنگرانهتری است، چرا دستگاههای مسئول برای تأمین اعتبار و اجرای آن به یک تصمیم قطعی نمیرسند؟
مردم نه طرفدار «پل» هستند و نه مخالف «زیرگذر»؛
مردم فقط یک مسیر ایمن، منطقی و کوتاه برای تردد میخواهند.
از اداره کل راه و شهرسازی استان انتظار میرود با ارائه یک نظر کارشناسی شفاف، تکلیف این پروژه را مشخص کند و اجازه ندهد اختلاف در انتخاب راهکار، اصل مسئله را به فراموشی بسپارد.
از مسئولان و مقامات محلی نیز انتظار میرود به جای طولانی شدن اختلافنظرها، منافع عمومی و نیاز مردم را در اولویت قرار دهند و برای رفع این گره، همکاری لازم را با دستگاه اجرایی داشته باشند.
و از استانداری یزد انتظار میرود بهعنوان عالیترین مرجع هماهنگی دستگاههای اجرایی استان، به این موضوع ورود جدی کند و با برگزاری جلسه مشترک میان دستگاههای مرتبط، یک تصمیم نهایی، کارشناسی و قابل اجرا برای پل الغدیر اتخاذ شود.
مردم از مسئولان، دعوا بر سر «پل یا زیرگذر» نمیخواهند؛ تصمیم میخواهند.
طالبان _۱۸شهریور ۱۴۰۵